Może nauczyłaś się być grzeczną dziewczynką. Tą, którą łatwo kochać, która wyczuwa atmosferę, nie potrzebuje zbyt wiele, nie chce zbyt wiele, nie czuje zbyt wiele i nie sprawia zbyt wielu problemów. Może nauczyłaś się nadmiernie się starać, zadowalać innych, spełniać oczekiwania, kontrolować, osiągać, odcinać od siebie, umniejszać się, milczeć albo być potrzebna.

A może stałaś się naprawdę dobra w „pracowaniu nad sobą”. Przeczytałaś książki, spędziłaś lata na terapii, poznałaś swoje wzorce, wyzwalacze, strategie, styl przywiązania. Rozumiesz, skąd to wszystko się wzięło. Potrafisz niemal perfekcyjnie opowiedzieć swoją historię, a mimo to wciąż odnajdujesz się w tych samych wzorcach i zastanawiasz się, dlaczego cała ta wiedza nie zmieniła wszystkiego.

Bo nasze wzorce nie żyją wyłącznie w naszych myślach czy opowieściach. Kształtują je również uczenie się i warunkowanie w układzie nerwowym oraz głębszych, podkorowych procesach. Żyją w sposobach, w jakie Twoje ciało nauczyło się postrzegać, przewidywać, poruszać, chronić, nawiązywać kontakt, wycofywać się, mobilizować i reagować.

Twój układ nerwowy zaadaptował się i robi to, czego się nauczył: pomaga Ci być bezpieczną, utrzymywać więź, przynależeć i żyć. Wiele wzorców, z którymi się zmagamy, nie jest oznaką, że coś jest z nami nie tak. To inteligentne adaptacje ukształtowane przez nasze doświadczenia. They are intelligent adaptations shaped through lived experience. 

Problem polega na tym, że te reakcje mogą pojawiać się automatycznie, poza naszą świadomą kontrolą. Praca somatyczna tworzy przestrzeń, żeby zwolnić, zauważyć, co dzieje się w czasie rzeczywistym, i lepiej dostroić się do sygnałów ciała, swoich potrzeb, impulsów i reakcji ochronnych. Z tego miejsca możemy zacząć odzyskiwać sprawczość: nie poprzez lepszą kontrolę nad sobą, ale poprzez stworzenie większej przestrzeni między automatyczną reakcją a tym, co wybieramy dalej. attuned to your body’s signals, needs, impulses, and protective responses. From that place, we can begin to reclaim agency: not by controlling ourselves better, but by creating more space between an automatic response and what we choose next.

Praca somatyczna podchodzi do transformacji inaczej. Nie tylko poprzez wgląd, zmianę przekonań czy sposobu myślenia, ale poprzez całe żywe ciało: kontakt, odczuwanie, ruch, oddech, dźwięk, rytm, ekspresję i doświadczenie chwili obecnej. Chodzi o zaprzyjaźnianie się ze wzorcami, które kiedyś rozwinęły się, by Cię chronić, rozumienie, na co odpowiadają, i tworzenie warunków, w których coś nowego może stać się możliwe

Ucieleśniona transformacja nie polega na tym, żeby stać się idealnie wyregulowaną, spokojną, perfekcyjną czy bez końca produktywną. Chodzi o więcej sprawczości, głosu i wyboru.O większą pojemność do bycia ŻYWĄ, do czucia, odpoczywania, wyrażania siebie, nawiązywania kontaktu, przyjmowania, ochrony siebie, stawiania elastycznych granic i podążania w stronę tego, czego naprawdę potrzebujesz i pragniesz.